فرد مبتلا به وسواس هنگامی که افکار منفی مزاحم یا شکوتردید در مقدسات را نمیتواند کنترل کند، بهآسانی نتیجه میگیرد که این افکار مزاحم نشانه مشکلاتی در ایمان او است و هر آن ممکن است در عمل و رفتار او آشکار شود. بسیاری از اوقات فرد فکر میکند این احساس گناه خوب است و او را به خدا نزدیک میکند.
توجّه کنید که فکر غیراختیاری همراه رنج نوعی وسواس فکری و یک آسیب روانشناختی است که به میزانی که بر آن صبر کنید، موجب رشد معنوی و تقرب به خدا میشود. بنابراین با این نگرش، احساس گناه درباره افکار منفی مزاحم کاهش مییابد. اما آیا احساس گناه خوب است؟
بهطور کلی دوگونه احساس گناه وجود دارد: 1)احساس گناه مطلوب 2)احساس گناه نامطلوب.
- احساس گناه مطلوب، آن احساس گناهی است که موجب توجّه به خدا و تلاش در راه خدا میشود، مانند شب جمعه یا سحر ماه مبارک رمضان که فرد گناهانش را بهیاد میآورد و به درگاه خداوند متعال توبه و انابه دارد.
- احساس گناه نامطلوب، آن احساس گناهی است که موجب خودسرزنشگری افراطی و ناامیدی از درگاه خدا میشود و انگیزه فرد برای عبادت و بندگی خدا را کاهش میدهد.
آیا این احساس گناهی که شما بخاطر افکار وسواسی دارید، انگیزه و رغبت به مناجات با خدا را در شما افزایش میدهد؟